Home / Algemeen / Afscheid
Afscheid

Afscheid

Toen ik wakker werd voelde ik me niet anders dan anders, in tegenstelling tot wat ik verwacht had voelde ik me kalm en vol energie. Deze dag zou ik tot de laatste minuut met mijn volle aandacht en toewijding tegemoet gaan. Het was 31 juli 2014, mijn laatste werkdag in het hotel.
Ik was altijd vroeg op het werk, zo had ik de tijd om op mijn gemak op de starten voor ik in de waan van de dag, avond of nacht verdween. Zo ook vandaag.

Het hotel waar ik op deze dag voor het laatst werkte is knus en sfeervol ingericht door de eigenaresse die naar mijn mening haar roeping als binnenhuisarchitect heeft misgelopen. De core business van het hotel is offshore en in de weekenden en vakanties overnachten er regelmatig toeristen. Wekelijks herbergt het hotel een breed assortiment aan mannen die na hun overnachting naar de verschillende platforms op zee verdwijnen. We zien er veel dezelfde gezichten, de heren gaan vaak voor twee weken offshore en zijn vervolgens twee weken thuis. Daarna reizen ze weer af naar ons hotel en dan begint de cyclus weer opnieuw.

hello goodbyeHet was voor mij onmogelijk iedereen op de hoogte te brengen van mijn vertrek en van iedereen persoonlijk afscheid te nemen. Soms deed ik het ook bewust niet om de herinnering, puur zoals deze was, levend te houden. Sommige gasten zullen zich wellicht na een tijdje afvragen waar ik ben en sommige zullen niet eens doorhebben dat ik er niet meer werk. Ik kan in ieder geval zeggen dat ik dankbaar ben voor alle lieve, bijzondere, gekke en grappige verhalen en herinneringen die ik er heb opgedaan. Verhalen met een lach en verhalen met een traan. Ik troost mij met de gedachte dat ik niet afhankelijk ben van het hotel om mensen met een verhaal te ontmoeten, die vind ik overal van supermarkt tot vakantieadres.

Tijdens mijn laatste werkdag is de sfeer ontspannen en de tijd vliegt voorbij. Ik krijg gebak bij de koffie, een grote bos bloemen en een cadeaubon. En toen het eindelijk tijd was om afscheid te nemen was daar geen vaarwel maar een prachtige tot ziens. De mensen met wie je iets deelt zullen niet uit je leven verdwijnen maar deel uit blijven maken van je bestaan.

De eigenaresse kwam op de valreep binnen rennen om me persoonlijk gedag te zeggen. Ze gaf me een kus en ze zei: ,,Ik hoop dat je het geluk vindt waar je naar zoekt.’’
Tevreden trotseerde ik even daarna de trappen naar de uitgang, zoals ik al zo velen malen had gedaan en ik wist; Mijn afscheid was niet een zoektocht naar geluk maar het uitsluiten van iets wat mijn geluk beperkte.

 

About Monique Trijsburg

Monique Trijsburg
Schrijven is al jaren haar passie. Monique schrijft als freelancer onder meer voor het Noordhollands Dagblad, magazines, websites en blogs. Ze schrijft over mensen, activiteiten en gebeurtenissen die haar inspireren en intrigeren. Monique hoopt met haar woorden weer anderen te inspireren en daarmee de wereld telkens een beetje mooier te maken.

One comment

  1. Prachtig Monique!
    (”,)

     

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Scroll To Top