Home / Boeken / Minimal Management

Minimal Management

Power to the people! Is het een hype of is het de toekomst van management? Er is een duidelijke stroming van managementmethoden waarin hiërarchie vervangen wordt door een hoge graad van verantwoording en vrijheid van de medewerkers. In Minimal Management beschrijft Paul Verburgt zijn visie op en vooral voorkeur voor deze verschuiving.

De boodschap van Verburgt is helder: minder management komt een organisatie ten goede, mits de transformatie rücksichtsloos en onvoorwaardelijk geschiedt. Hij is hier stellig in, heel stellig. Zo stellig dat je je als lezer niet aan het idee kan onttrekken dat Verburgt ooit ergens vroeg in zijn carrière een enorm onrecht moet zijn aangedaan door een traditionele manager, een echte ouderwetse baas. Een onrecht dat hem voor het leven heeft getraumatiseerd. En dat is heerlijk voor het boek want het maakte de boodschap zo helder en duidelijk dat je als lezer niet eens in de gaten hebt dat er geen enkele wetenschappelijk onderbouwing van zijn pleidooi is. Zijn eigen mening is voldoende, en om dit kracht bij te zetten onderstreept Verburgt zelf nog eens in zijn voorwoord dat hij hiertoe alle recht van spreken heeft op grond van zijn eigen CV, en met name de resultaten die hij met Minimal Management bij ArboNed heeft geboekt.

minimal managementVoor zijn boodschap heeft Verburgt zijn boek in 4 duidelijke delen opgesplitst. In deel 1 schetst hij de traditionele managementvorm die draait om hiërarchie (macht) en controle. Deel 2 beschrijft de systematiek van Minimal Management en alle mede- en vooral tegenstanders daarvan. Vervolgens wordt in deel 3 de route beschreven voor de transformatie van traditioneel naar Minimal Management. Met name dit deel geeft blijk van de eigen persoonlijke ervaring van Verburgt. De valkuilen en gevaren op de weg worden stuk voor stuk benoemd. Ervaringen die gelijk de bevestiging zijn van de grote (onwenselijke) rol van macht in traditioneel management. Tot slot sluit het boek af met een aantal checklijsten en tips die opnieuw de staat van dienst en ervaring van de schrijver bevestigen, en belangrijker, praktische handvatten geven om gedegen en vol vertrouwen aan de slag te gaan.

Ondanks het feit dat het boek eerst een nogal persoonlijk pleidooi lijkt en vooral veel weg heeft van afzetten tegen traditioneel management keert het boek toch ten goede. Om het boek een kans te geven moet je vooraf wel positief staan tegenover het toevertrouwen van een hoge mate van verantwoording en vrijheid aan medewerkers. Tegenstanders van Minimal Management zullen het boek niet kunnen waarderen en er geen overtuigende argumentatie in vinden die hen zal overhalen. Voorstanders zullen in de beschrijving van traditioneel management een bevestiging zien van hun eigen ervaringen en overtuigingen. Met name het hoge praktische gehalte van de tweede helft van het boek geven de schrijver de geloofwaardigheid die hij nodig heeft om de overtuiging van de lezer te versterken dat Minimal Management het model van de toekomst is.

Paul VerburgtKomisch genoeg maakt de sterke overtuiging van Paul Verburgt hem tot de duidelijke leider waar veel medewerkers behoefte aan hebben. En dat lijkt dan weer bijna tegenstrijdig met het hele idee van een organisatie zonder de aanwezigheid van een dominante leider.
Dat hij zelf ook gevoel voor humor heeft blijkt wel uit de manier waarop hij in de afsluiting van zijn boek zijn geboekte resultaten relativeert. Wanneer de minimal manager opgevolgd wordt door een nieuwe manager met een nieuwe methode dan ligt alles binnen de kortste keren weer overhoop en mag je slechts hopen dat wat je als minimal manager gezaaid hebt toch nog ergens kiem gevat heeft in de ontwikkeling van medewerkers en hun organisatie.

Een must read voor elke manager die gelooft in de kracht en zelfstandigheid van zijn medewerkers en op zoek is naar bevestiging van zijn eigen overtuiging, en tips om op gedegen wijze tot uitvoering over te gaan.

Minimal-Management-banner

P.S. Deze recensie kreeg een onverwacht vervolg toen Paul Verburgt persoonlijk reageerde. Zie onderstaande reacties. Uiteindelijk leidde dit tot een persoonlijke ontmoeting en een interview dat je hier terug kunt lezen.

 

3 comments

  1. Beste Roy,

    Het is voor een schrijver altijd leuk als z’n boek wordt besproken. Geldt ook voor mij. En het schijnt een soort ongeschreven regel te zijn dat de auteur het commentaar gelaten over zich heen laat gaan. Ik zal dat ook doen, vooral ook omdat je recensie in hoofdzaak positief is.

    Eén opmerking van je verdient echter bestrijding. Je veronderstelt dat een ‘traditionele manager’me een een keer zoveel onrecht heeft aangedaan dat ik niet alleen getraumatiseerd ben, maar sindsdien ook een verklaard tegenstander van managers. Ik help je uit de droom: er is me van hogerhand nooit iets aangedaan. Integendeel, ik heb altijd de wind mee gehad. Erger, op heel (veel te) jonge leeftijd was ik zelf al hoge baas. Nee, mijn stellige opvattingen baseer ik op mijn persoonlijke waarneming hoe nutteloos en kleinerend management voor medewerkers vaak kan zijn. Toen ik dat in de gaten kreeg, heb ik er alles aangedaan om aan dat spel niet meer mee te doen, ondanks hoon van collega’s en (aanvankelijk) wantrouwen bij medewerkers. Het werkte, ook qua omzet en winst.

    Inderdaad, dat is allemaal niet heel wetenschappelijk gefundeerd, maar besturen van organisaties heeft ook weinig met wetenschap te maken: trial & error, fraaier is het niet.

    Paul Verburgt

     
    • Roy van den Anker
      Roy van den Anker

      Beste Paul,

      wat ontzettend leuk dat je de moeite neemt om te reageren en mijn commentaar niet gelaten over je heen laat gaan.

      Is dat niet één van de grootste missers in management? Dat er van alles gebeurt wat mensen raakt, zonder dat er ingegrepen wordt? Dat managers het maar laten gebeuren, en dat medewerkers dat vervolgens maar gelaten accepteren?

      Dat je ook kunt reageren als iets je raakt, zonder over te komen als een briesende gepikeerde auteur (of manager) laat je zien met de stijl van je reactie. Je reactie maakt me ook nieuwsgierig, ik zou het ontzettend leuk vinden om je te ontmoeten en graag meer van je persoonlijke verhaal horen. Laat het maar weten als je daar voor open staat.

      Roy van den Anker

       
  2. Hoi Roy,

    Zo zie je maar weer: als je een ongeschreven regel doorbreekt, kan het zo maar goed uitpakken!

    Het lijkt me een erg leuk idee om met je verder te praten.

    Paul

     

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Scroll To Top