Home / Persoonlijke groei / Ik praat met mezelf, is dat wel normaal?
Ik praat met mezelf, is dat wel normaal?

Ik praat met mezelf, is dat wel normaal?

Ken jij dat ook, interne conversaties met jezelf? Hele gesprekken kan ik met mezelf voeren. Voorafgaand aan een belangrijke meeting of gesprek ter voorbereiding op wat komen gaat. En misschien wel vaker nog de gesprekken achteraf over wat er uiteindelijk gebeurde (vooral: mis ging…) en dan alle ingevingen over wat ik (wel) had moeten doen of zeggen. Er is een term voor die gesprekken achteraf: delayed intelligence. Echt intelligent voelt het echter niet, soms voelt het ronduit stupide :-).

Ooit dacht ik dat het een soort geestesziekte was, en de gesprekken met mezelf een belangrijk symptoom. Totdat ik Anthony Robbins ooit een aantal smakelijke voorbeelden hoorde vertellen over zijn interne gesprekken. Hilarisch en bevrijdend: ik ben dus niet gek als ik in de auto de oren van mijn kop klets. Sterker nog: met deze gesprekken kan ik zelfs sturing krijgen over mijn gedachten. Gedachten die bepalen wat ik ga doen. Heb je ooit gevisualiseerd hoe een afspraak of evenement zou verlopen? Tot in detail? En hielp dat om jezelf voor te bereiden? En gaf die voorbereiding een grote stempel op de uiteindelijke uitkomst? Waarom zou je dat dan niet vaker gebruiken? Door de gesprekken met jezelf te sturen kun je je houding en gedrag beïnvloeden. Positief en negatief. Onderstaand een aantal voorbeelden van vragen die je jezelf vooral wel en ook niet moet stellen:

Waarom gebeurt mij dit altijd?
Deze vraag stel ik mijzelf meestal niet op het moment dat ik in de wolken ben van de successen die ik boek. Meestal stel ik deze vraag als het weer eens tegenzit, en ik voor de zoveelste keer (dezelfde) fout maak. Het antwoord dat ik op deze vraag krijg is dan ook voorspelbaar en niet echt vleiend. Geconfronteerd met het feit dat ik kennelijk zo stom ben om dezelfde fout te maken terwijl ik beter weet is er maar 1 antwoord mogelijk: omdat ik een sukkel ben! Helpt dit antwoord mij om vervolgens met enthousiasme en vol energie de draad weer op te pakken, met een oprechte lach op mijn gezicht? Niet dus.

Hoe kan dit nu weer?
Deze vraag richt mijn focus op alles wat ik fout gedaan heb. Leuk en zinnig als reflectie op mijn eigen handelen, nuttig als leermoment. Alleen niet op het eerste moment. Geconfronteerd met een teleurstelling of mislukking brengt deze vraag het antwoord wat er bij past: alles wat er fout ging. Het brengt je de dingen die je al weet. Als je immers geweten had hoe je het wel had moeten doen, zou je het dan op dezelfde manier hebben gedaan?

Waarom doe ik dit nog, zouden “ze” dan toch gelijk hebben?
Met enige regelmaat onderneem ik dingen waarvan de rest van de wereld zich (denk ik dan) afvraagt wat het nut is, wat voor zin het heeft, en waarom ik zo eigenwijs ben. Sommige mensen spreken dat ook hardop uit, waarvan een paar dicht om mij heen. Meestal ben ik eigenwijs genoeg om me er niet door af te laten leiden. Als de resultaten echter uitblijven en het universum dit weer eens fijntjes onder mijn neus wrijft dan krijg ik toch de neiging om te gaan geloven dat “ze” gelijk hebben. Ben ik inderdaad zo stom? Misschien moet ik inderdaad niet zo eigenwijs zijn. Ik zie toch ook de resultaten (niet dus)? Wat heeft het voor zin om nog door te gaan als het inderdaad niets oplevert.

IMG_1818Stel een vraag en je krijgt het bijpassende antwoord dat voorhanden is. Je hersenen zijn een goede slaaf. Garbage in, garbage out! Bij je volgende tegenvaller, stel je dan eens een vraag die je een antwoord oplevert waarmee je verder kunt:

Wat was het dat ik wilde bereiken?
Ga met je gedachten terug naar het doel dat je voor ogen hebt. Focus op wat je wilt bereiken. Bedenk waarom je dat zo graag wilt. Bedenk hoe het is om dat doel te bereiken en ga dan snel door naar de volgende vraag.

Wat kan ik anders doen om mijn doel wel te bereiken?
Albert Einstein gaf ooit een geweldige definitie van stupiditeit: blijven herhalen wat je al gedaan hebt en verwachten dat er opeens een ander resultaat uitkomt. Als je een fout gemaakt hebt is het belangrijk om te corrigeren zodat je niet opnieuw bij hetzelfde resultaat uitkomt. Wanneer je je focus richt op alternatieven in plaats van de gemaakte fout stap je uit de cirkel van herhalen. Het geeft ruimte voor nieuwe inzichten, of de conclusie om bij anderen om raad te vragen. Hoe zou jij dit aanpakken? Dat laatste werkt vaak het beste. Als je de juiste oplossing al wist, had je die waarschijnlijk al wel toegepast, toch?

Wat is de eerstvolgende stap?
Een gesprek is prima, het geeft ruimte voor nieuwe inzichten en ideen. Maak het concreet en bedenk wat het eerste is dat je gaat doen. Maak de weg die je hebt te gaan niet te groot. Kijk niet naar de top van de berg maar begin met de eerste stap. Heb je de eerste stap in gedachten? Mooi! Je hebt er alleen niets aan als je niet in aktie komt. Als je je gedachten in de juiste richting hebt gebracht, kom dan direct, a la minute gelijk in aktie! Voor je weer afdwaalt naar de fouten, voordat je energie weer daalt: doe het! Kom in beweging richting je doel en ga verder. Net zolang tot je je doel hebt bereikt.

Heb jij nog andere vragen die jou vooruit helpen? Deel ze hieronder! Ik kan er soms nog wel een paar gebruiken 🙂

 

About Roy van den Anker

Roy van den Anker
Getrouwd, vader, managing partner bij Success Generation, komt regelmatig zijn grenzen tegen en deelt de gereedschappen om die te verleggen. Motto: have fun & make waves!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Scroll To Top