Home / Algemeen / Intenties tellen niet
Intenties tellen niet

Intenties tellen niet

Onlangs parkeerde ik midden in het centrum van Zeist voor een afspraak voor een interview. Ik besloot om netjes parkeergeld te betalen en deed dat met mijn creditcard bij de dichtstbijzijnde automaat. Na het bonnetje zorgvuldig te hebben opgeborgen ging ik naar binnen. Geen vuiltje aan de lucht. Tot ik terugkwam en fanmail onder mijn ruitenwisser aantrof. Een parkeerboete! Vreemd, want ik had mijn kenteken ingevoerd bij het betalen dus dat kon niet juist zijn. Snel checkte ik op het (gelukkig!) zorgvuldig bewaarde bonnetje of ik mijn kenteken wel juist had ingevoerd. Ja, gelukkig. En toen viel mijn oog op een klein regeltje onderaan: transactie geannuleerd. Wat was dat nu? Kennelijk had ik niet betaald. En toch bekroop mij een gevoel van onrecht. Ik had immers de intentie gehad om te betalen, het was alleen niet gelukt!

Te makkelijk
Herken je dat? Dat je de intentie had om een bepaald resultaat te halen maar dat het je toch niet gelukt is? Is de intentie dan genoeg? Als het niet het resultaat brengt wat je voor ogen had klaarblijkelijk niet. De parkeerwachter had er geen boodschap aan dat ik duidelijk de intentie had gehad om te betalen. De feiten waren anders.
Hoe vaak gebeurt het jou dat je genoegen neemt met het feit dat je ‘het geprobeerd hebt’? Je had de intentie om het deze keer goed te doen maar net nu ging het niet goed. En dat kwam vast door iets of iemand anders. Storing in een parkeerautomaat bijvoorbeeld. Aan jou lag het niet…
Als de feitelijke resultaten iets anders laten zien mag het duidelijk zijn dat je er alleen met intenties niet komt. Je dient er actie aan te koppelen. Voor alles wat waardevol is dien je een prijs te betalen. In mijn geval parkeergeld. Welke prijs ben jij bereid te betalen voor de resultaten die jij voor ogen hebt? Of (niet gemeen bedoeld), welke prijs betaal je door niet in actie te komen? Is die prijs niet veel groter?

Kans gemist
Een andere situatie waar intenties van belang zijn is in de interactie met andere mensen. Eén van de grootste misverstanden in communicatie gaat hier over. Het is de gedachte dat anderen ons beoordelen op onze intenties terwijl men alleen onze acties ziet. Een voorbeeld: zeg jij ook wel eens tegen een collega “laat mij het maar doen” omdat je iemand ziet worstelen met een taak en je hem of haar graag wilt helpen? Die ander ziet dan alleen maar dat jij iets afneemt. Met een beetje mazzel kent de persoon jouw intenties, maar voor hetzelfde geld concludeert die ander dat je vindt dat hij of zij niet goed genoeg is, of jij de taak wilt afpakken om indruk te maken op de baas. Een misverstand is sneller gecreëerd dan weer uit de wereld geholpen. Het kan er zelfs toe leiden dat de meest sociale mensen die voortdurend alles met de beste intenties doen op een zeker moment de bitterste verongelijkte mensen worden. Lees mijn blog over Cees van Utopia maar eens. Het is een mooi voorbeeld.
Zorg dus dat je bij tijd en wijle ook je intenties communiceert. Als je acties in de juiste context gezien worden dan worden ze veel meer op de juiste waarde beoordeeld. Van mijn jongste dochter heb ik het volgende geleerd. Ze komt weg met de meest lompe opmerkingen door alles netjes in te pakken met een oprecht “niet gemeen bedoeld hoor, maar….”

 

About Roy van den Anker

Roy van den Anker
Getrouwd, vader, managing partner bij Success Generation, komt regelmatig zijn grenzen tegen en deelt de gereedschappen om die te verleggen. Motto: have fun & make waves!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Scroll To Top