Home / Ondernemen / Sandra Ballij ziet kansen met haar ogen dicht
Sandra Ballij ziet kansen met haar ogen dicht

Sandra Ballij ziet kansen met haar ogen dicht

Social entrepreneur Sandra Ballij is eigenaar van Ctaste. Een restaurant in Amsterdam waar de gasten nog het meest in het duister tasten. Het personeel van het restaurant is visueel gehandicapt, en de gasten eten in het donker om zelf te ervaren hoe het is om blind te zijn. Een recept voor succes of gedoemd om te mislukken?

It started with a joke
In mijn vorige leven was ik bankier, een totaal ander wereld vertelt Sandra Ballij. Tijdens mijn carrière werkte ik een periode in Parijs en daar kwam ik in aanraking met een vergelijkbaar concept en ik werd daar enorm door geraakt. Ik was er simpelweg stil van. Als bezoeker onderga je een compleet nieuwe en indrukwekkende ervaring. Maar wat ik echt bijzonder vond was dat er mensen werkten waarvan heel veel mensen het vooroordeel hebben ‘je bent blind dus je kunt niets meer’ en dat dat omgedraaid werd. Inderdaad, iemand kan niet zien, maar heeft wel andere talenten waar hij heel goed in is die prima en ook zelfs commercieel inzetbaar zijn. Voor mij was dat een voorbeeld van een Win/Win/Win. Gasten ondergaan een echt bijzondere ervaring, mensen met een handicap worden van de bank af geholpen en in hun kracht gezet, en tegelijkertijd kun je er zelf van leven en ondernemen. Vervolgens zeiden mijn man en ik aan de bar voor de grap tegen elkaar tegen elkaar “Why not”? Een jaar later was het geen wild idee meer maar werkelijkheid.

Succes
Inmiddels zijn we zes en half jaar verder en zijn we alleen maar versterkt door wat we ervaren hebben. Wat begon met een idee uit het buitenland waarvan je maar moet afwachten of het hier werkt, zien we nu dat het wel degelijk werkt vertelt Sandra verder. We zijn succesvol in alle opzichten. Bezoekers besteden bijvoorbeeld 25% meer dan het gemiddelde in onze branche. Onze gemiddelde waardering op service is een 8,9 en ook dat is ver boven het gemiddelde. En nee, dat is niet vanuit de gunfactor voor die ‘zielige’ mensen! We hebben het laten onderzoeken door universiteiten en daar kwam uit dat maar 6% uit gunning bestaat. Dat percentage was zelfs beneden mijn verwachting. Het overige deel komt vanuit klantbeleving voor hetgeen wij bieden. Bijvoorbeeld door de vaardigheid van ons bedienend personeel om beter te horen en aan te voelen wat er gebeurt aan tafel, en daar vervolgens op in te spelen in de bediening. Maar succes is voor mij boven alles dat we mensen van de bank afhalen en weer actief in de maatschappij zetten. Het is niet te geloven hoeveel mensen er aan de zijlijn staan omdat men (inclusief de mensen zelf) denkt dat ze niets kunnen. Omdat de focus ligt op een handicap worden de talenten over het hoofd gezien. Dat zijn zoveel gemiste kansen. Iedereen heeft zijn beperkingen, je moest eens weten hoeveel ik er heb. Maar uiteindelijk gaat het er om hoe je je talenten inzet. Als je daar op inzet gaat er een heel nieuwe wereld open. Mensen die eerst op hun 35e nog thuis woonden zijn nu weer actief in de maatschappij. Ze gaan weer aan het werk, studeren en krijgen relaties. Daar doe ik het voor.

Sociaal en ondernemerschap, gaat dat wel samen?
Onze maatschappij denkt dat ze heel sociaal is, maar eigenlijk zijn we het tegenovergestelde. Met de beste achterliggende intenties denken we dat we mensen met een handicap aan het helpen zijn door ze overal in bij te staan maar we bereiken het tegenovergestelde. Wat ik zie is dat veel van de mensen die wij op weg helpen hun hele leven lang gepamperd zijn. Alles werd voor ze geregeld en uit handen genomen. Als je daar mee opgroeit dan ga je op een zeker moment vanzelf geloven dat je niets zelf kunt. Als ik altijd en overal naar toe gebracht werd zou ik er ook van overtuigd raken dat ik afhankelijk ben van anderen om ergens te komen.
Op het moment dat iemand bij ons in dienst komt dan gelden dan ook de normale regels. Iemand die niet kan koffie zetten of stofzuigen simpelweg omdat dat altijd voor hem gedaan werd gaan we hem dat leren. Dat heeft namelijk niets te maken met blind zijn. Iemand die te laat komt krijgt hierover gewoon feedback, kansen genoeg maar je draait normaal mee. Kunnen je collega’s op tijd zijn, dan kun jij dat ook. Serveer je niet snel genoeg uit, dan leren we je dat door iemand in tempo achter je aan te laten lopen. Dat is in het begin soms best even wennen. Feedback is vaak ook een nieuw concept want dat doe je toch niet tegen een gehandicapte? Ook dat leert echter snel als iemand merkt dat hij daardoor vooruitkomt. Dan wordt feedback zelfs leuk. Zo kom je uiteindelijk toe aan de talenten die iemand heeft en in kan zetten. Het is een investering die zich dubbel en dwars terug betaalt. Ons ziekteverzuim is al jaren bijna nihil. Het verloop van personeel is minimaal. Als iemand vertrekt is dat omdat iemand ervaren heeft dat hij veel meer kan dan hij dacht en bijvoorbeeld besluit om te gaan studeren. De betrokkenheid is enorm hoog, en de resultaten zijn er naar. Dus ja, sociaal en ondernemerschap gaat samen. Niet alleen de maatschappij profiteert, ook als ondernemer behaal je resultaat, meer resultaat zelfs!

Lessen
Of het vanzelf is gegaan? Nee, ook wij hebben met vallen en opstaan onze lessen geleerd. Eén van de belangrijkste lessen was het om niet te denken voor een ander. Toen wij net startten deden wij bijvoorbeeld een enorme investering in speciaal servies. Borden, kommen enzovoort met allemaal vormpjes erop als aanduiding voor vlees, vis, dieetmenu etc. Het kostte ons een kapitaal en vervolgens vond ons personeel het niet werken omdat er zo ontzettend veel variatie was. Ze vonden het veel eenvoudiger om het onderling af te stemmen voor het uitserveren. Zodra je gaat denken voor een ander beperk je de ander in de mogelijkheid om zelf te denken en zijn talenten te gebruiken. En daarmee beperk je ook je eigen mogelijkheden. Dat geldt net zo in andere delen en vormen van ondernemerschap.

Ctaste als franchise?
Nee, dat gaat niet gebeuren. We (mijn man en ik) willen heel graag verder op dit pad omdat we er van overtuigd zijn dat heel veel meer mensen op hun talenten beoordeeld en ingezet moeten worden. Daar hebben we heel veel leuke ideeën over. Zo zijn we al even bezig met Ctalents. Vanuit dat bedrijf plaatsen we mensen met talenten bij andere werkgevers. Een heel mooi voorbeeld is de plaatsing van een aantal mensen bij Zeeman. Als prijsvechter nou niet echt een bedrijf waar het geld uitstroomt en ruimte is voor charitatieve plekken. Verschillende mensen hebben daar een volwaardige werkplek gevonden. Met wat kleine aanpassingen zijn ze daar met succes aan het werk. Op het distributiecentrum bijvoorbeeld blijken mensen een extra talent te hebben voor ruimtelijk inzicht, een soort “Tetris” gevoel waardoor ze optimaal kunnen beladen. In één van de winkels staat iemand die een uitgesproken talent heeft voor etaleren. Ik kan precies zien welk deel van de winkel door haar ingericht is door sortering op kleur, maat enzovoort. En inderdaad, sommige taken worden uitgewisseld. Zo is het bijvoorbeeld geen goed idee om een klant met een klacht te laten helpen door iemand die iets meer tijd nodig heeft in communicatie.
We zien met Ctalents heel veel werk te doen om mensen met een handicap én talenten in Nederland van de bank te helpen en actief aan de slag te krijgen en daar ligt onze missie voor de toekomst. We willen graag andere ondernemers laten zien dat daar juist heel veel kansen liggen in plaats van beperkingen of beren op de weg. Het ligt er maar net aan waar je naar kijkt…

 

About Roy van den Anker

Roy van den Anker
Getrouwd, vader, managing partner bij Success Generation, komt regelmatig zijn grenzen tegen en deelt de gereedschappen om die te verleggen. Motto: have fun & make waves!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Scroll To Top